Popup Festival werkt samen met scholen

Komend jaar is het lustrum jaar voor het Popup Festival. Een jaar waarin weer nieuwe samenwerkingsverbanden ontstaan. Vorig jaar deed Het Streek praktijkonderwijs mee, dit jaar schuiven het Marnix college, Pallas Athene college, Het Streek en Pantarijn uit Wageningen aan.

De scholen zullen onder andere acts maken voor het openingsfestijn op vrijdag 24 mei. Daarnaast poppen ‘the best art pieces’ van de verschillende scholen op in het Ede centrum. Eerder was er een expositie in Huize Kernhem van ‘the best pieces’ van alle scholen. Omdat dit sinds enige tijd gestopt is biedt het Popup Festival een plek waar vele Edese ogen ‘the best pieces’ weer kunnen zien en ervaren.

Verschillend schooltalent wordt aangemoedigd mee te doen met het Popup Festival weekend. Theater, dans, kunstinstallaties en muziek verplaatsen zich door het centrum en verschijnen op daken en op pleinen met het argeloze winkelend publiek als verrast toeschouwer. Zo kan je in de lift een gedicht krijgen toegefluisterd of springt er een koor omhoog als je een broek past bij de Hema. Ook is er interactie met kunstinstallaties.et  Vorig jaar stond een stoel van 3 meter hoog op het Bevrijdingsplein. De stoel werd door mimispelers, koren en dansgroepen veelvuldig gebruikt. De act ‘Vanishing’ werd door de Popup jury als beste act uitgekozen. Kunstenaar Yi Ling Hung schilderde urenlang met water poëtische teksten door de Grotestraat. Een inspirerend driedaags festival voor zowel individuen, duo’s als grote groepen.

Het Popup Festival vind plaats op 24, 25 en 26 mei 2019 in Ede centrum.

Als je mee wilt doen als individu of groep meld je dan aan. Ook zijn vrijwilligers altijd welkom om samen het Popup Festival in goede banen te leiden.

Kijk op www.popupfestival.nl voor meer informatie.

Popup Festival speelt met alles

De vierde editie van het Popup Festival dit jaar. Het elk jaar weer groter wordende driedaagse Edese cultuurfeest zonder podium en vast publiek. Iedereen is publiek doordat het Popup Festival een groot openluchttheater van de binnenstad maakt. De winkels, daken en pleinen zijn het decor en de argeloze voorbijganger het publiek.

Kunstenaars en cultuurgroepen voeren in korte tijd een act op waarmee ze het publiek verrassen. Bijvoorbeeld een dichter die terwijl je in de lift staat plots een gedicht in je oor fluistert. Of een groep klanten bij de Hema die ineens een lied gaan zingen en weer verdwijnen. Een Pop-up-jury beoordeelt de acts op interactie en opbouw van de act.

Dit jaar voor het eerste met een programmaboekje en een echte opening op de vrijdagavond met daarbij een voorproefje van de acts in het weekend.

Volgend jaar is het Pop-up Festival lustrum. Verschillende cultuurgroepen zijn nu al aan de slag met hun act voor komend jaar. We gaan er alles aan doen om er weer een prachtig Edes cultuurfeest van te maken met bijzondere acts en interacties.

 

 

Opnemen cd ‘Zo Normaal Nog Niet’

In samenwerking met diverse Edese en Utrechtse muzikanten maakte SEC een cd met 11 liedjes uit de kleinkunstvoorstelling ‘Zo Normaal Nog Niet’.

Zo normaal nog niet is een muzikale en beweeglijke voorstelling met liedjes, sketches en monologen over psychische/ psychosociale kwetsbaarheid. De theatermakers onderzoeken wat er gebeurt als je te maken krijgt met psychische problemen; die van jezelf of die van een ander. En wat doet dat met de familie, de omgeving, de maatschappij?

Taboes en vooroordelen worden op humoristische wijze aan de kaak gesteld. En de acteurs ontregelen op aangename wijze de hoofden van het publiek en van zichzelf. Hoe normaal zijn de acteurs, hoe normaal zijn de toeschouwers? En wat is de norm voor normaal?De cd is te koop bij voorstellingen en ligt in verschillende winkels in Ede.

Het artwork werd gedaandoor Geralda van Ginkel l Grafisch Ontwerp

 

De Reiskoffer nu bij Sint Barbara

SEC ontwikkelde de prachtige Reiskoffer voor mensen met dementie. De Reiskoffer werd gemaakt in samenwerking met verzorgingstehuis de Klinkenberg van Vilente. Vanwege de verhuizing van de Klinkenberg vroegen medewerkers van Sint Barbara (ook van Vilente) of de Reiskoffer misschien bij hun op een afdeling mocht staan. En zo geschiede.

De Reiskoffer heeft een mini-huiskamer waarbij op een groot bestuurspaneel de lampjes in de verschillende vertrekken aangaan. Daarnaast heeft de Reiskoffer diverse laatjes met thema’s zoals familie, eten, verjaardag etc. Aan de hand van de koffer kunnen familieleden en bezoekers in gesprek komen met de mensen met dementie. Vaak is het heel prettig als je via zoiets toch het een en ander kan delen.

De Reiskoffer is zogenaamd van mevrouw de Vries die al haar herinneringen opgeslagen heeft in de Reiskoffer. Er zit ook een antiek uitziend schrijftafeltje aan vast en een spiegel waar mevrouw de Vries zich opmaakte.

SEC knapt de Reiskoffer waar nodig op zodat ook op deze nieuwe locatie de Reiskoffer weer van veel waarde mag zijn!

St. Barbara is een verpleeghuis en een moderne, warm ingericht locatie. Het is gelegen vlakbij station Ede-Wageningen, in een groene omgeving en toch midden in de wijk. De zorgteams hebben veel ervaring in de zorg voor mensen met dementie en psychische aandoeningen die veroorzaakt zijn door ouderdom. St. Barbara biedt hen een veilige omgeving, met veel oog voor privacy en bewegingsvrijheid.

‘Moving en Vanishing’ wint Popup Festival

Meer dan 40 acts bewogen zich op 25, 26 en 27 mei door het centrum van Ede. Theater, kunstinstallaties, moderne dans, salsa, een mini-opera, een pratende stoel van drie meter hoog het is zomaar een greep uit het aanbod van deze editie. De Popup jury vond het moeilijk een winnaar uit te kiezen omdat maar liefs vijf acts hele hoge ogen gooiden. Uiteindelijk kozen ze voor het poëtisch schrijven met water van YiLing Hung.

Performance kunstenaar YiLing Hung woont sinds kort in Ede en nam contact op met de organisatie van het Popup Festival. Ze wilde graag kunstconnecties in Ede en vroeg of ze een voorstel kon indienen om mee te kunnen doen met het Popup Festival. Het beeld en de inhoud klopte helemaal volgens de jury.

Artistiek leider Arno Setz: “Natuurlijk gaat het Popup Festival over meer dan een prijs. Kunst is tenslotte geen wedstrijd. De Popup Bokaal en de cheque van 250 euro zijn bedoeld om het Popup effect te stimuleren bij alle deelnemers. Het gaat hier niet om ‘gewone’ optredens maar om acts die een verhaal vertellen en vandaaruit de interactie aangaan met het Edese winkelende publiek. Zo wordt aan de dagelijkse werkelijkheid een vleugje magie toegevoegd. En dat heb ik dit weer een heel weekend mogen zien bij alle acts.”

 

Foto: Esther Meijer

Foto: Esther Meijer

Recensie cd ‘Zo Normaal Nog Niet’

Zangeres Walinda de Jong schreef een persoonlijke recensie over de liedjes uit de voorstelling ‘Zo Normaal Nog Niet’. Ze heeft de voorstelling niet gezien dus ze moest het uit de liedjes op de cd halen. We zijn heel blij met haar eerlijke en openhartige reactie. Hieronder de samenvatting. Daarna volgt per nummer een recensie.

“Ik zat er over te denken om deze de geluidsfragmenten van “Zo normaal nog niet” te beoordelen met cijfers. Maar “Der Mensch is keine maschine.” We moeten af van die beoordelingsgerichte maatschappij. Ondanks dat ik dus geen cijfers geef en het door menselijk handen en stemmen is gemaakt klinkt deze cd als een perfectie van samenspel. Ontroerende muziek, prachtige stemmen, verassingen, verbazingen, humor, ironie, serieusheid, tragedie, liefde, creativiteit en nog zoveel meer.
Ik gok dat je alleen echt een oordeel kan vellen, als je deze show in het echt bezoekt.
Ik ben in ieder geval erg nieuwsgierig geworden.”

Recensie CD “Zo normaal nog niet”

1. Der Mensch ist keine Maschine

Een geheime donker geluid.
Heb ik de muziek wel echt aan staan?
Ik hoor een soort piepende muziek opkomen en even wat later een soort robotachtige stem.
“Der Mensch ist KEINE Maschine” herhaalt de stem schreeuwend en zingend. Voor mij klinkt het als een wanhoopskreet.

Is het dan echt zo ver gekomen? Zijn we nu echt hier beland? In een tijdperk. Dat de mens geen mens meer mag zijn? Maar niet meer is dan een functionerende machine die het gevraagde werk verricht. Moeten we dat willen? Hebben we nog iets te willen? Zijn we niet al veel te laat?

De machine-achtige geluiden druppelen nog een beetje na…

2. Op maat

Er begint een wat swingerder pianomuziekje.
Een vrouwenstem zingt dat ze graag een mens op maat wilt.

Een mens op maat, wat is dat eigenlijk?
Enkele voorbeelden die ik hoor zijn:

-Iemand die weet waar die voor staat.
-Iedereen met dezelfde trekken om de mond en dezelfde grote kont.
-De lippen werkelijk rond.
-Iemand die niet kwijlt als hij praat en die zinnen zegt die je verstaat.
-Het optimale zaad.
-Zonder ziekte.
-Zonder neushaar.
-Met een rechte ruggengraat.
-Een mens waarmee je je vertonen kunt.
-Een mens zoals mij…

en nu gok ik dat ze het met die laatste zin over haar zelf heeft.

Dit liedje klinkt ironisch. Maar is naar mijn mening veel meer gebaseerd op de werkelijkheid dan dat we willen geloven. Lees de gemiddelde vacaturetekst maar eens door en er worden alleen maar mensen op maat gezocht en de gemiddelde bezoeker van datingsites kan er ook heel wat van. Een mens, die een mens op maat zoekt. Dat is voor mij nou totaal geen mens op maat. Bij mij passen meer de mensen die open staan voor alle andere soorten en maten en die zichzelf niet zo geweldig vinden.

Oeps.. nu omschrijf ik ook een mens op maat en weet je, vaak zijn we allemaal stiekem heel erg op zoek naar mensen die lijken op onszelf.

Misschien moeten we eens stoppen met het zoeken naar kopieën van onszelf. Misschien draait onze zoektocht juist om het zoeken naar jezelf, maar dan niet in de mensen om ons heen..

Onze zoektocht draait ook niet om passen in het “perfecte” plaatje. Je lippen opspuiten, of je kont opvullen, gaat je niet gelukkig maken. Juist helemaal uniek, jezelf en anders durven te zijn, brengt je het meest ver en ja, misschien pas je dan niet in het ideale plaatje van de meeste werkgevers of die knappe man of vrouw. Maar je WIL ook helemaal niet voldoen aan dat ideale plaatje en bij mensen horen die je alleen maar volgens dat plaatje willen zien en beoordelen. Misschien denk je dat je dat wil. Maar uiteindelijk heb ik ontdekt, dat je dat niet moet willen. Het maakt je niet gelukkig..

3. Raar in mijn hoofd

Een mysterieus muziekje start weer.

Drukke stemmen vertellen half zingend, half pratend, negatieve overtuigingen over hoe ik in mijn hoofd ben.
“Lek in mijn hoofd, geflipt in mijn hoofd, raar in mijn hoofd.” Zijn voorbeelden die ik hoor.

Ik herken de stemmen. Jarenlang heb ik zelf, zo tegen mezelf gepraat. Jarenlang heb ik zelf zo negatief over mezelf gedacht. De stemmen krijgen bij mij tegenwoordig weinig aandacht meer. Maar ze bestaan nog steeds. Het is gek om ze nu in een lied terug te horen.

Dan komen de wat positievere overtuigingen ook voorbij, gelukkig:
“speciaal in mijn hoofd, markant in mijn hoofd, uniek in mijn hoofd.”

Ook dit herken ik. Jarenlang heb ik mezelf getraind om positiever te gaan denken. Over mezelf en de wereld om mij heen. Mijn hersenen zijn topsporters geworden. Ze zijn afgetraind getraind in positief denken tegenwoordig en dat maakt mijn wereld 10 keer mooier om in te leven.

4. Normaal

Een koor van “normale” mensen zingt mij “normaal” te ge moed.
Op een gegeven moment klinken ze steeds meer als een groep steeds meer door elkaar schreeuwende peuters.
Wat is normaal nou eigenlijk he?! En wie bepaald dat?
Daar trokken we ons als kind in ieder geval niets van aan. Durfden we nog maar meer dat kind van vroeger te zijn..

5. Plastic

Een zweverig muziekje, alsof ik zo een reis door de magische ruimte ga maken..
Het duurt best lang.
O, er komt helemaal geen zanger of zangeres in voor! Het was alleen muziek. Interessant..
Ik ben benieuwd wat er te zien zal zijn in de show bij dit nummer.

6. Stukken
In dit liedje voel ik het verdriet. Van iemand die er niet wil zijn en voelt dat hij of zij er niet mag zijn. Het kwijt zijn van je identiteit. Niet weten wat je met jezelf aan moet. De controle over jezelf, je geest en lichaam kwijt. Je bent alleen nog een lichaam, maar je woont er niet meer. In “stukken”. Ik voel bijna de tranen op mijn wangen branden, zo kwetsbaar als dit nummer is. Al is het maar heel kort.

Ooit voelde ik mij ook zo. Nog niet eens heel lang geleden. Of eigenlijk voel je niets meer, want er echt zijn doe je niet meer. Jarenlang, in en uit. Elke dag niet meer weten wat je moet. Wie je bent. Laat staan waar je naartoe wilt. Kun je nog ergens naartoe dan?
Vreemd ik voel de pijn nog. Maar herken mezelf nu, zo totaal niet meer en dan vervaagd het. Je kan je niet meer helemaal zo voelen zoals toen. Gelukkig maar. Maar wat vreselijk, wat ellendig, dat er nog zoveel anderen zijn die dit elke dag moeten meemaken.

Ze voelen zich in stukken.
Maar ze zijn heel.
Alleen weten ze dat nog niet. Omdat de maatschappij ze ziet als “niet normaal.”
Maar dat zijn ze ook niet. Ze zijn ZOVEEL MEER dan normaal en ze zijn niet in stukken maar.. hebben gewoon veel meer stukken. Die ze proberen te onderdrukken. Omdat ze geleerd is dat het er niet mag zijn..

7. Kamer

Een viool begint te spelen. Daarna volgt de piano. Ze mengen zich samen.
Het lied gaat over een meisje op haar kamer. Er wordt omschreven hoe zij zich voelt. Eenzaamheid, wanhoop, een zoektocht.
Weer een verdrietig lied, wat mij raakt.

8. Zweef

De piano wordt wat vrolijker alsof ik een gezellig restaurantje in loop. Ik hoor wat geneurie. In dit lied wordt veel beeldspraak gebruikt. Aan het begin denk ik daardoor dat het lied gaat over een vrouw waarbij het langzaam beter gaat. Aan het eind heb ik het sterke vermoeden, dat het juist over het verdrietige feit van een zelfmoordpoging gaat..

9. Adem

Een verre stem zingt mij toe: “Adem toch meisje.” Als een soort vader figuur die voor mij zingt terwijl ik als klein kind in mijn wieg lig. Maar ook alsof ik in coma lig, in een ziekenhuisbed. Ik word wel rustig van hem. Ik hoor een vrouw rustig adem halen. Het klinkt niet alsof het goed met haar gaat..

10. Ik heb een gat in mijn CV

Plots klinkt het luid, duidelijk en vrolijk: “Ik heb een gat in mijn CV” op de melodie van “Er staat een paard in de gang” van Andre van Duin. Het klinkt erg komisch. Maar het lied wordt heel snel en plotseling afgebroken.

Zelf heb ik geen gat op mijn CV. Wel, heb ik door mede door mijn depressieve jaren nooit een diploma weten te bemachtigen. Hoe ik dat uit moet leggen op een sollicitatiegesprek? Ik weet het niet. Ik heb mij vaak veroordeelt en geminacht gevoelt in een sollicitatiegesprek op het feit dat ik geen diploma heb. Terwijl dat mij niet een minder mens maakt. Mij ook niet dommer maakt en ik nog steeds over evenveel talenten beschik als iemand met diploma.

Ook een gat op je CV zegt niet perse iets negatiefs. Weet je hoe goed je jezelf leert kennen als het even niet zo goed met je gaat? Weet je hoeveel levenslessen je hiervan leert? Meer, dan van een jaartje reizen. Weet je trouwens hoeveel creatieve geniale geesten vaak psychische klachten hebben of hebben gehad?

11. Ik wacht op jou

Er wordt een belofte gedaan dat er op mij wordt gewacht als ik bang ben en verscheurt wordt. Als de stormen razen en ik het even niet meer weet. Een mooie en lieve belofte. Maar wie zingt dit mij toe? Als ik echt een eenzaam depressief persoon ben, die niemand heeft? Is dit God? Of wordt er een belofte gedaan door een goede vriend? Ik weet het niet. Tenzij ik de show ga bezoeken natuurlijk..

Inschrijving Pop-up Festival 2018 is gestart!

Op 25, 26 en 27 mei organiseert SEC weer het driedaagse Pop-up Festival in Ede centrum. Je kan je nu voor het festival inschrijven. Dat kan als groep maar ook als individu, als figurant, als vrijwilliger of als act. Iedere act speelt 2 uur en verplaatst zich door Ede-Centrum.

Voorbeelden van een Pop-up:

• Een koor dat ‘op-popt’ terwijl je boodschappen doet bij de HEMA.


• Een flashmob theateract op een terras waarbij aan een tafeltje ineens een relatiecrisis lijkt te zijn begonnen.


• Een optreden in onze ‘magic box’: een levensgrote kist waarin allerlei acts plaatsvinden. • Schilders die exposeren op een boom bij het Museumplein.


• Een act van een saxofonist op een balkon hoog in de lucht.


• Een dichter die gedichten in je oor fluistert als je in de lift staat van de parkeergarage. Wij denken graag mee om tot een leuke act te komen.

Op onze site www.popupfestival.nl is verdere informatie vinden. De winnaar ontvangt de Pop-up Wisselbokaal en een cheque van 250 euro. Dus…schrijf je snel in! 

Kijk hier voor een impressie van het Popup Festival 2017

Zo Normaal Nog Niet in cafe de Jonge Dame

Op 14 december 2017 is de voorstelling ‘Zo Normaal Nog Niet’ te zien bij cafe de Jonge Dame in Ede, Doelenstraat 54. De voorstelling begint om 20.00 en de kaarten zijn 10 euro per stuk bij de Jonge Dame te koop. Voor informatie over de Jonge Dame kijk op www.dejongedame.nl

Zo normaal nog niet is een muzikale en beweeglijke voorstelling met liedjes, sketches en monologen waarin het thema psychische kwetsbaarheid centraal staat. Theatermakers Arno Setz en Annemieke van Westerloo onderzoeken wat er gebeurt als je te maken krijgt met psychische problemen; die van jezelf of die van een ander. En wat doet het met de familie, de omgeving, de maatschappij?

De acteurs ontregelen op aangename wijze de hoofden van het publiek en van zichzelf. Hoe normaal zijn de acteurs, hoe normaal zijn de toeschouwers? En wat is de norm voor normaal?

Reacties & recensies

Calimero, de grondlegger van het wij-zij-denken

“Eigenlijk is Zo normaal nog niet een klein uur met bijna twintig korte hoogtepunten. Freek in het wild die op zoek gaat naar de normale mens, priester gezang van Setz en ‘Ik heb een gat in mijn cv door een depressie’ op de wijs van het feestnummer ‘Er staat een paard in de gang’. Toch krijgt één bn’er er wel van langs: Calimero, de grondlegger van het wij-zij-denken….” Recensie Edese Post, klik om verder te lezen

Speels en authentiek

“Op een speelse en authentieke wijze sleepten de acteurs het publiek mee op het druk bezochte symposium rondom ervaringsdeskundigheid te Halsteren. Zij maakten heel voelbaar hoe het is om te leven met angst en daarop aangekeken te worden. Beweeglijk, muzikaal, en met veel interactie met de zaal kwam het thema in hun spel volop tot leven.”
Patrick Knapen, psychiater

“Vandaag naar Zo normaal nog niet, het was echt een eye-opener en ontroerend.”

“Dat eigenlijk iedereen met problemen worstelt en niemand normaal is. En dat dat er gewoon mag zijn en we eigenlijk op moeten houden met perfect willen zijn, maar gewoon mogen zijn zoals we zijn, die boodschap had mijn dochter (met ASS) er ook uit gepakt en dat vond ik zelf super, mooi dat theater dat met je doet !!!”

“In onze rationele samenleving zijn dit soort voorstellingen misschien wel de beste manier om mensen na te laten denken over gevoel en beleving. Chapeau!”

“Er was van alles wat aanwezig: humor, realiteit, korreltje zout, sarcasme, emotie… en de liedjes waren prachtig!”

Gekke, grappige en ontroerende liedjes

Bij SEC aan Parkweg 53 is vrijdag 12 mei weer een kunstcafe met muziek en poëzie. Er is ruimte voor ontmoeting, (spontane) mini-optredens en presentaties van mensen uit de kunst. Het gaat dan om alle takken van kunst: theater, muziek, digitale kunst, beeldende kunst etc.

Redmar Mijwaard zingt sad songs to make you happy. Ver na zijn dertigste kocht Redmar een gitaar waar hij lang naar keek en af en toe op schoot nam. Nu hij de 40 is gepasseerd snapt hij de gitaar steeds beter en speelt Redmar prachtige liedjes. Americana, blues, Tom Waits en Bruce Springsteen, Redmar speelt op en met gevoel liedjes die hem en ons raken.

Een performer van heel andere aard is Henk Boogaart. Redelijk uniek in zijn soort maar passend in het genre van Hans Dorrestijn en Drs. P. Boogaart zingt hij cabareteske Nederlandstalige liedjes en doet aan gedichten, korte verhalen en oneliners. Omdat hij ooit een tijdlang een groente- en fruitrijk dieet heeft gevolgd gaan veel van zijn geesteskinderen over voedsel en dan met name fruit.

Singer-songwriter Rogier Pelgrim komt langs om enkele liedjes te spelen. Rogier heeft net een nieuwe cd uitgebracht en was veelvuldig te horen op de radio.

SEC hangt deze maand weer vol met nieuwe schilderijen. Diverse stijlen van Annemarie Jeziorski. Annemarie is aanwezig om toelichting te geven over haar werk.

Een vast optreden bij het SEC kunstcafe is er van performer Pineaux. Hij maakt voor elke SEC kunstcafe twee nagelnieuwe liedjes zodat hij aan het eind van het seizoen genoeg liedjes heeft voor een nieuwe cd. Er is ondertussen een thema ontstaan. Pineaux zingt humoristische liedjes over de 7 hoofdzonden.

Accordeoniste en zangeres Caroline in ’t Veld zingt en speelt voor de tweede keer in het SEC kunstcafe liedjes je meenemen op een melancholische en dromerige reis.

Tot slot zal Rob Broek vertellen over het project wat de Edese filmclub ESVA gaat doen op het Pop-up Festival op 23, 24 en 25 juni. Mensen en/of cultuurgroepen kunnen zich nog inschrijven voor het festival (www.popupfestival.nl).

Iedereen vrijdagavond van harte welkom in het SEC kunstcafe! Mocht je zelf iets willen laten horen of vertellen neem contact op via info@sectheater.nl. Toegang gratis.

 

 

 

SEC kunstcafe

Parkweg 53

20.00 uur

vrijdag 12 mei

 

Zo Normaal Nog Niet bij SEC

Annemieke van Westerloo en Arno Setz spelen ‘Zo Normaal Nog Niet’: Een muzikale, humoristische en beweeglijke voorstelling met liedjes, sketches en monologen over de vraag wat ‘normaal’ eigenlijk is.
 
“Op een speelse en authentieke wijze slepen de acteurs het publiek mee. Zij maken heel voelbaar hoe het is om te leven met angst en daarop aangekeken te worden. Beweeglijk, muzikaal, en met veel interactie met de zaal kwam het thema in hun spel volop tot leven.”
Patrick Knapen, psychiater
 
“Eigenlijk is Zo Normaal Nog Niet een klein uur met bijna twintig korte hoogtepunten. Freek in het wild die op zoek gaat naar de normale mens, priester gezang van Setz en ‘Ik heb een gat in mijn cv door een depressie’ op de wijs van het feestnummer ‘Er staat een paard in de gang’. Toch krijgt één bn’er er wel van langs: Calimero, de grondlegger van het wij-zij-denken….” Recensie Edense Post.
 
“Dat eigenlijk iedereen met problemen worstelt en niemand normaal is. En dat dat er gewoon mag zijn en we eigenlijk op moeten houden met perfect willen zijn, maar gewoon mogen zijn zoals we zijn, die boodschap had mijn dochter ( met ASS) er ook uit gepakt en dat vond ik zelf super, mooi dat theater dat met je doet !!!”
 
“Er was van alles wat aanwezig: humor, realiteit, korreltje zout, sarcasme, emotie… en de liedjes waren prachtig!”

Tickets